Selanik kokusu… Τον ιδιαίτερο αυτό όρο, που σημαίνει «άρωμα της Θεσσαλονίκης» χρησιμοποιούν οι Τούρκοι προκειμένου να περιγράψουν, επιστρέφοντας στην πατρίδα τους, τον απροσδιόριστο παράγοντα γοητείας της πόλης, την ιδιαίτερη αύρα και τη «μαγεία» της.
«Αυτή η μαγεία της πόλης, που βρίσκεται ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση, εξακολουθεί να προσελκύει τους Τούρκους τουρίστες, παρότι όταν έρχονται εδώ βρίσκουν σχεδόν όλα τα μνημεία που τους ενδιαφέρουν κλειστά και συχνά εκπλήσσονται αρνητικά από την έλλειψη καθαριότητας και ευταξίας και το κυκλοφοριακό», αναφέρει ο αντιπρόεδρος της Ένωσης Τουριστικών Γραφείων Μακεδονίας – Θράκης, Στέφανος Χατζημανώλης.
Αυτές τις ημέρες τα μεγάλα ξενοδοχεία της Θεσσαλονίκης είναι γεμάτα, με περισσότερες από επτά στις δέκα κρατήσεις να προέρχονται από την Τουρκία. Οι Τούρκοι επισκέπτες καταφθάνουν στην πόλη κυρίως οδικά, τόσο μεμονωμένα με επιβατικά αυτοκίνητα, όσο και μαζικά, με τουριστικά λεωφορεία.
«Το Φθινόπωρο υπάρχουν τρεις σημαντικές αργίες στην Τουρκία. Η πρώτη είναι το Κουρμπάν Μπαϊράμ, που εκτιμάται ότι θα φέρει στην πόλη περίπου 4.000 Τούρκους επισκέπτες σε ένα τριήμερο. Η δεύτερη είναι τριήμερη και σχετίζεται με την ανακήρυξη της Τουρκικής Δημοκρατίας στις 29/10 και η τρίτη -στις 8, 9 και 10 Νοεμβρίου- αφορά στο θάνατο του Κεμάλ. Κατά τις τρεις αυτές αργίες αναμένεται να έρθουν συνολικά στη Θεσσαλονίκη περισσότεροι από 10.000 επισκέπτες από την Τουρκία. Πολλοί Τούρκοι τουρίστες αναμένονται και το καλοκαίρι στη διάρκεια του Ραμαζάν Μπαϊράμ. Συνολικά φέτος αναμένονται 45.000 – 50.000 τουρίστες από την Τουρκία στη Θεσσαλονίκη», σημειώνει ο κ. Χατζημανώλης, υπενθυμίζοντας τις μεγάλες ουρές, ακόμη και 50 τουριστικών λεωφορείων με Τούρκους τουρίστες, που σχηματίζονται στη διάρκεια των αργιών έξω από το σπίτι και μουσείο του Κεμάλ Ατατούρκ.
Κατά τον ίδιο, για να είναι διατηρήσιμη σε βάθος χρόνου η σημαντική αύξηση των Τούρκων τουριστών, που επισκέπτονται τη Θεσσαλονίκη, πρέπει να ανοίξουν τα μνημεία τουρκικού ενδιαφέροντος.
«Στο Μπέη Χαμάμ υπάρχει μονίμως λουκέτο, στο Μπεζεστένι τα ίδια. Μόνο το Αλατζά Ιμαρέτ λειτουργεί για εκθέσεις και εκδηλώσεις. Αναγκαζόμαστε να τούς πηγαίνουμε για καφέ κοντά σε μνημεία για να νιώθουν ότι τα βλέπουν. Το αίτημα να είναι ανοιχτά αυτά τα μνημεία το καταθέσαμε για πρώτη φορά πριν από 3,5 χρόνια. Το έχουμε κοινοποιήσει σε όλους: δημάρχους, περιφερειάρχες, επιμελητήρια, φορείς διάφορους. Αποτέλεσμα μέχρι σήμερα; Μηδέν», καταλήγει…
Πηγή: www.protothema.gr
