Tα νησιά του Αιγαίου παράγουν μια εξαιρετική ποικιλία προϊόντων, τα οποία χαρακτηρίζονται από το συνδυασμό γεύσης, ποιότητας και μοναδικότητας. Όμως, για κάποιους λόγους, δεν έχουν καταφέρει να λάβουν την ανάλογη αναγνωρισιμότητα και εμπορευσιμότητα που τους αξίζει…
Η πρωτοβουλία Aegean Cuisine (www.aegeancuisine.gr), που αναπτύσσουν η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου και τα Επιμελητήρια Κυκλάδων και Δωδεκανήσων, δημιουργήθηκε με σκοπό την αξιοποίηση της ιδιαίτερα πλούσιας αιγαιοπελαγίτικης οινο-γαστρονομίας, προς όφελος της ανάδειξης και προβολής των τοπικά παραγόμενων προϊόντων, αλλά και της δημιουργίας και προώθησης του θεματικού τουρισμού στις Κυκλάδες και τα Δωδεκάνησα.
Κάθε νησί των Κυκλάδων έχει τη δική του, αντιπροσωπευτική γεύση. Και όχι μόνο μία. Το στρωμένο τραπέζι τους διηγείται πολύ παραστατικά την Ιστορία και περιγράφει γλαφυρά τον πολιτισμό του κάθε τόπου.
Το πρώτο φυτό που ανθίζει επάνω στους βράχους είναι η κάππαρη. Δεν τη ζητάει κανείς, δεν την καλλιεργεί, αλλά έρχεται μόνη της, όπως τα χελιδονόψαρα, το φεγγαρόφωτο ή η δροσιά της αυγής. Είναι τόσο ταπεινή, αλλά η γεύση της σημαίνει πολλά. Δυο-τρία φυλλαράκια στη σαλάτα και αυτή παίρνει τη γεύση του καλοκαιριού. Στη Φολέγανδρο μάλιστα μαζεύουν τα μπουμπούκια της κάππαρης, τα ξεραίνουν και μετά τα κάνουν στιφάδο.
Τα τυριά είναι μια ολόκληρη ιστορία στα νησιά που «κυκλώνουν» τη Δήλο. Στην Ίο υπάρχει η γεύση από το σκοτύρι επάνω σε νιώτικα παξιμάδια που ξεφουρνίζει ο πάνω φούρνος της Χώρας. Είναι μαλακό κατσικίσιο τυρί που παραδοσιακά ωρίμαζε σε ασκό από δέρμα γίδας – από αυτό πήρε το όνομά του, ασκοτύρι – με κεφαλοτύρι, μυζήθρα, θρούμπι και πιπέρι. Σε δέρμα ωρίμαζαν και το τουλουμοτύρι της Μήλου (μαλακό, ξινό, πιπεράτο κατσικίσιο ή πρόβειο τυρί) και η μανούρα (σκληρό, συνήθως κατσικίσιο τυρί, που ωριμάζει στη λάσπη του κρασιού) και η ξινομυζήθρα. Η σταρ, όμως, των τυριών είναι η κοπανιστή της Μυκόνου, το πολύ μαλακό τυρί που ωριμάζει σε πήλινα δοχεία ή μικρά βαρέλια για μήνες και συνεχώς προστίθενται νέες στρώσεις. Πάει, βέβαια, πολύ με τη μόστρα, το παραδοσιακό παξιμάδι.
Είναι σχετικά καινούργια παράδοση η γραβιέρα στις Κυκλάδες. Την έφεραν στα νησιά του Δουκάτου του Αιγαίου οι Φράγκοι, μαζί με τις αγελάδες. Κάποιες άλλες παραδόσεις, όπως η φάβα, πάει πολύ πίσω, μέχρι την εποχή του Χαλκού. Στο Αρχαιολογικό Μουσείο Θήρας υπάρχουν αγγεία που βρέθηκαν στην εντυπωσιακή αρχαία πόλη του Ακρωτηρίου και επάνω τους εικονίζεται το φυτό της φάβας. Στη Σαντορίνη η θηραϊκή γη τα κάνει όλα νόστιμα, όπως και τα ντοματάκια, με τα οποία φτιάχνουν τους ντοματοκεφτέδες.
Όρεξη να έχουμε και το γαστρονομικό ταξίδι στις Κυκλάδες δεν τελειώνει ποτέ…
Πηγή: www.tovima.gr
Λογότυπο: www.facebook.com/AegeanCuisine
Ολόκληρο το άρθρο Νίκου Μαστροπαύλου: www.tovima.gr
