Ο Δήμος Θήρας επιχειρεί τον περιορισμό της συνεχιζόμενης δόμησης καταλυμάτων στη Σαντορίνη, με σκοπό την προστασία του προορισμού.
Βάσει των στοιχείων του δήμου, το ποσοστό αναλογίας κλινών ανά τ.μ. (990 κλίνες ανά τ.χ.) και το υψηλό ποσοστό δόμησης (11% επί του συνολικού εδάφους) που συγκρίνεται μόνο με τα αντίστοιχα ποσοστά της Αττικής, ώθησαν το δήμαρχο Θήρας Νίκο Ζώρζο να αιτηθεί την ανάδειξη της Σαντορίνης ως κορεσμένου τουριστικά προορισμού, αλλά δεν έλαβε σαφείς απαντήσεις.
Το νησί με περίπου 60.000 κλίνες εκ των οποίων 12.500 σε ξενοδοχεία, 23.000 σε ενοικιαζόμενα δωμάτια και διαμερίσματα και τα υπόλοιπα σε παραθεριστικές κατοικίες, δέχεται ετησίως τα τελευταία χρόνια 1.300.000 αφίξεις τουριστών που πραγματοποιούν περισσότερες από 5.000.000 διανυκτερεύσεις, έναντι 750.000 αφίξεων με 3.300.000 διανυκτερεύσεις το 2012 και 850.000 κατ’ έτος επισκέπτες κρουαζιέρας.
Από τη σεζόν του 2019 ξεκινάει και ο έλεγχος της ροής των αφίξεων και των αναχωρήσεων των κρουαζιερόπλοιων στη Σαντορίνη, σε έναν προορισμό που πρέπει να εξυπηρετήσει πάνω από 85.000 επισκέπτες ημερησίως, αφού πολλά καταλύματα της Σαντορίνης λειτουργούν με μέση πληρότητα κοντά στο 90% για 120 ημέρες, σε σημείο οι επισκέπτες στο νησί να ξεπερνούν μέχρι και 4,5 φορές τον τοπικό πληθυσμό και τις υποδομές όπως αεροδρόμιο, λιμάνι, οδικό δίκτυο κ.λπ. να βρίσκονται στα όρια τους.
Η αύξηση της δόμησης απειλεί σημαντικές γεωργικές δραστηριότητες και τοπικά προϊόντα υψηλής ποιότητας, φήμης και εμπορευσιμότητας, λόγω της ανεπάρκειας προστασίας της αγροτικής γης, αλλά και των αδυναμιών του συστήματος φορολόγησης, που οδηγεί στη μετατροπή της αγροτικής γης σε τουριστική.
Ο Δήμος Θήρας επιδιώκει την προστασία της γεωργικής γης και περιοχών με ιδιαίτερη γεωπεριβαλλοντική και αισθητική αξία, όπως η περιοχή της Βλυχάδας και το μαύρο και κόκκινο βουνό από το Ημεροβίγλι έως την Οία, καθώς και την εφαρμογή της αρχής της ολοκληρωμένης παράκτιας διαχείρισης σύμφωνα με το πρωτόκολλο της Βαρκελώνης του 2007 για τη Μεσόγειο, με στόχο τη βιώσιμη ανάπτυξη.
Δείτε ΕΔΩ ολόκληρο το άρθρο του Στάθη Κουσουνή στο kathimerini.gr
