Ιδιοκτήτης κεντρικού καταστήματος εστίασης στη Λέσβο ανέφερε ότι την Παρασκευή 15 Ιουλίου (την ημέρα της απόπειρας πραξικοπήματος στην Τουρκία), «η ταβέρνα είχε γεμίσει από Τούρκους τουρίστες. Οι τηλεοράσεις ήταν ανοιχτές και όταν έστρεψαν το κεφάλι τους στις ειδήσεις, ζήτησαν κατευθείαν το λογαριασμό και σε μισή ώρα το μαγαζί άδειασε». Αυτή η εικόνα χαρακτήρισε από τότε τις αφίξεις από τη γειτονική χώρα…
Στη Λέσβο όπου το πρώτο δεκαήμερο του Ιουλίου είχαν φτάσει 10.000 Τούρκοι, όλο το μήνα έφτασαν συνολικά μόλις 11.887, όταν τον αντίστοιχο μήνα του 2015 οι αφίξεις από απέναντι είχαν φτάσει τις 14.403.
Στη Χίο, από 16.902 αφίξεις Τούρκων τον Ιούλιο του 2015, μετρήθηκαν μόλις 14.083 φέτος.
Η επίκουρη καθηγήτρια κοινωνικής ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο Αμπντουλάχ Γκιουλ, Αιμιλία Βουλβούλη, ανέφερε ότι «η Τουρκία ζει στο ρυθμό της μετα-πραξικοπηματικής απόπειρας. Κυριαρχεί μια αβεβαιότητα, η οποία έχει και οικονομικές προεκτάσεις ταυτόχρονα με μια διαδικασία επαγρύπνησης των πολιτών ύστερα από καλέσματα τόσο του κυβερνώντος κόμματος όσο και των κομμάτων της αντιπολίτευσης για περιφρούρηση της δημοκρατίας απέναντι σε ενδεχόμενη απόπειρα δεύτερης εκτροπής».
Ως εκ τούτου, συμπεραίνει, «αρκετοί Τούρκοι που είχαν προγραμματίσει να φύγουν από τη χώρα ακύρωσαν τις διακοπές τους. Επιπλέον λίγες μέρες μετά την απόπειρα ανακλήθηκαν όλες οι άδειες των δημοσίων υπαλλήλων και απαγορεύτηκε η έξοδός τους από τη χώρα». Πρόκειται, εξηγεί, «για μία πολυπληθή κοινωνική ομάδα που έχει τόσο την οικονομική δυνατότητα να ταξιδέψει στο εξωτερικό όσο και το περίφημο πράσινο διαβατήριο, το οποίο επιτρέπει στους κατόχους του εύκολη έξοδο από τη χώρα». Εξάλλου, καταλήγει, «μεγάλος αριθμός Τούρκων επισκεπτών στη χώρα μας είναι δημόσιοι υπάλληλοι για τους οποίους η Ελλάδα αποτελεί ελκυστικό τουριστικό προορισμό -λόγω της απόστασης κυρίως- που όμως φέτος δεν κατάφεραν να έλθουν».
Δείτε ΕΔΩ ολόκληρο το άρθρο της Ανθής Παζιάνου στο kathimerini.gr
